Screenen op CIN

CIN is een aandoening aan de nieren waarbij gezond nierweefsel kapotgaat en wordt vervangen door bindweefsel (littekenweefsel). Dit bindweefsel zal op termijn samentrekken waardoor de nieren kleiner en onregelmatig worden en dus als het ware verschrompelen. Hierdoor kunnen de nieren niet meer op volle kracht werken waardoor een kat zijn afvalstoffen niet kwijtraakt en uiteindelijk ziek wordt.

Er kunnen verschillende oorzaken zijn zoals andere ziektes of nieraandoeningen, leeftijd, voeding, maar bij sommige rassen ziet men al echografische veranderingen op vroege leeftijd zonder een onderliggende oorzaak. Er zijn  onderzoeken die aantonen dat CIN veel vaker voorkomt bij bepaalde rassen en in bepaalde lijnen waardoor men vrij zeker is dat er een erfelijke factor is. Bij de Ragdoll lijkt het probleem zo groot dat een aanzienlijk percentage van de populatie reeds op jonge leeftijd nierfalen ontwikkelt. Hierdoor sporen rasverenigingen aan om de nieren van hun fokdieren jaarlijks te laten screenen. Ook het screenen van ouderdieren van katten die in fok gebruikt worden is zinvol. De manier van overerven is nog niet aangetoond.

Er zijn geen duidelijke richtlijnen die aangeven wanneer een dier wel of niet voor de fok mag worden ingezet. De radioloog die de nieren echografisch bekijkt maakt een gedetailleerd rapport op. Grootte, vorm, omtrek, cortico-medullaire overgang, aanwezigheid van steentjes, en vooral ook de aanwezigheid van corticale letsels worden beschreven, waarna een advies wordt gegeven. Het is veel minder wit-zwart als bij PKD waarbij het wel of niet aanwezig zijn van cysten op beide nieren een éénduidig antwoord geven of de kat positief dan wel negatief is op PKD. Bij CIN daarentegen zijn er soms slechts subtiele veranderingen, maar niet genoeg om te adviseren het dier uit de fok te halen. Het is dan raadzaam het jaar nadien met veel aandacht te kijken hoe deze subtiele afwijkingen zijn geëvolueerd.  Het is belangrijk dat u de screening laat uitvoeren door een specialist.

Een kat krijgt soms pas symptomen wanneer meer als 70-75% van de nieren niet meer werkt. Katten met reeds duidelijke afwijkingen op echografie hebben zeer vaak nog geen symptomen en ook nog geen afwijkingen in het bloed of de urine. Echografie loopt dus vaak vooruit op de kliniek waardoor echografie als screeningsmethode het meest geschikt is.

Bij vergevorderde CIN begint de kat meestal wel symptomen te vertonen waaronder:

  • meer drinken en plassen
  • vermageren
  • braken
  • misselijkheid en slecht eten
  • suf
  • doffe vacht
  • bleke slijmvliezen

Bij duidelijke afwijkingen op echo, volgt best een bloed- en urineonderzoek in verband met stagering (http://www.iris-kidney.com/guidelines/staging.html), en afhankelijk daarvan kan een behandelplan worden opgesteld. Ook bloeddrukmeting hoort bij de opwerking van nierfalen.

Hoe gaat een screening in zijn werk? De kat wordt rustig op de zijde gelegd met de eigenaar aan het hoofd om hem te sussen. We scheren niet maar maken een scheiding in het haar en doen er vervolgens alcohol op en veel gel. Er worden video’s gemaakt en stilstaande beelden die de eigenaar kan opvragen als dat gewenst is. Na het onderzoek krijgt u een document mee met de bevindingen en het fokadvies.

Boek vlot online

Een afspraak kan u gemakkelijk inboeken via onze online agenda
Maak een afspraak